







แปร์ ลาแชสไม่ใช่แค่สุสาน — มันคือภูมิทัศน์แห่งความทรงจำที่ปารีสเขียนเรื่องของตนท่ามกลางไม้ใหญ่และลานขั้นบันได ระหว่างประติมากรรมและจารึก เริ่มก่อตั้งปี 1804 ตั้งชื่อตามนักบวชผู้เป็นพ่อฟร็องซัว เดอ ลาแชส ผู้รับฟังคำสารภาพของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ในช่วงแรกเงียบสงบ ก่อนจะเป็นที่รักเมื่อเมืองเชิญทั้งผู้มีชื่อและผู้ไร้นามมาร่วมผืนดินเดียวกัน วันนี้คุณจะพบหลุมศพออสการ์ ไวลด์หลังผืนกระจก ดอกไม้ของอีดิธ เปียฟ ความสงบงามของโชแปง และการแสวงบุญถึงจิม มอร์ริสัน มองหาอาเบลาร์ดกับเอลอีซใต้ศาล ตั้งสติหน้ากำแพร่อุทิศที่คอมมูนปารีส 1871 สิ้นสุด และหยุดที่อนุสรณ์ผู้ถูกเนรรเทศกับผู้ต่อต้าน ที่นี่อ่อนโยนและซับซ้อน — ความหวังกับความโศก ศักดิ์ศรีกับความนิรนาม หินอ่อนกับคราบมอส เมืองกับมโนธรรมของมัน มอบรางวัลแก่เวลาและความใคร่รู้ — การเดินที่ทุกโค้งมีเสียงใหม่.
ดูเวลาเปิด–ปิดตามฤดูกาลด้านล่าง (แตกต่างตามประตูและแสงวัน)
อาจปิดเร็วกว่าปกติเมื่อสภาพอากาศรุนแรง งานซ่อม หรือพิธีการ
16 Rue du Repos, 75020 Paris, France
ตั้งอยู่เขตที่ 20 เชื่อมต่อด้วยหลายสายรถไฟใต้ดินและรถบัส รอบพื้นที่มีหลายประตู
รถไฟใต้ดินสาย 2 (Philippe Auguste หรือ Père Lachaise) และสาย 3 (Gambetta) สะดวกที่สุด เข้าทาง Gambetta เพื่อเดินลงสู่หลุมศพดัง รถบัสใกล้เคียง (เช่น 61 และ 69) จอดรอบปริมณฑล
สามารถขับรถไปได้แต่ที่จอดจำกัดและถนนแคบ ใช้ขนส่งสาธารณะง่ายกว่า หากขับไปให้เผื่อเวลาพร้อมค่าจอด
หลายสายในเขตที่ 20 เชื่อมถึงประตู ตรวจสอบตารางล่าสุด เพราะอาจมีการเปลี่ยนเส้นทางจากงานก่อสร้างหรือกิจกรรม
จากรถไฟใต้ดินเดินสั้น ๆ ถึงประตู สุสานอยู่บนเนิน รองเท้าสบายช่วยได้ เส้นทางลงจาก Gambetta เดินสบาย
สัมผัสหลุมศพเชิงสัญลักษณ์ อนุสรณ์สะเทือนใจ และทางเดินร่มไม้ที่ปารีสรำลึกถึงศิลปิน นักสู้ คนรัก และชีวิตธรรมดา

From Napoleonic policy to garden‑cemetery planning: how Père Lachaise merged memory, ecology, and urban legibility....
เรียนรู้เพิ่มเติม →
How a wall in Père Lachaise became the locus of Paris Commune memory, ritual, and political pilgrimage....
เรียนรู้เพิ่มเติม →ผืนกระจกสมัยใหม่ปกป้องอนุสรณ์ปีกอันงามของนักเขียนชาวไอริช — สถานที่แห่งการแสวงบุญและการครุ่นคิด
กำแพงที่คอมมูนาร์ 147 คนถูกประหารในปี 1871 — จุดรำลึกของขบวนการแรงงาน การต่อสู้ทางการเมือง และความหวัง
แฟนเพลงรวมตัวรอบหลุมศพธรรมดาที่กลายเป็นสัญลักษณ์ระดับโลก — เตือนใจถึงชีวิตยืนยาวของดนตรีและการดูแลอย่างละเมียดของเมือง
